مىشود و هم‌چنين مواد اسيدى مانند آب ليمو يا سركه در روى سيب زمينى پخته نبايد ريخت ، سيب زمينى با مخلوط دم‌كرده شيرين بيان دارويى است كه براى سينه و امراض ريوى فوق العاده مفيد است و در مورد بند آمدن ادرار ، سنگ كليه ، زكام و سنگ مثانه مصرف مىنمايند . اگر سيب زمينى خام را رنده كرده و با سالاد ميل شود ، اولسرهاى معدى را سوزانيده و نابود مىسازد . سيب زمينى پخته را چنانچه 1 - 2 روز در آب نگهدارى نمايند موجب توليد ميكروبى به نام ciluo protuo مىشود كه در صورت خوردن آن موجبات مرگ را فراهم مىسازد . در صورتى كه سوزن يا سنجاق يا ميخ را انسان يا بچه ببلعد با خوردن پوره سيب زمينى اطراف و حول و حوش جسم آهنى را گرفته و به راحتى آن را خارج مىسازد . غذايى كه خيلى شور شده باشد ، چند دانه سيب زمينى را كه قطعه قطعه شده است داخل نمايند ، فورا شورى آن بر طرف مىگردد . سيب‌زمينى در زمان فتحعلى شاه قاجار كه حدود 100 سال مىشود ، توسط انگليسىها وارد كشور ايران گرديد به همين جهت در كتابهاى قديم نام اين گياه ديده نمىشود . « 1 » خواص درمانى : اعضاى سبز اين گياه مانند برگ و ساقه آن ، به علت دارا بودن سولانين اثر مخدر و آرام كننده دارد و در رفع دردهاى عصبى و رماتيسمى ، نزله‌هاى ششى مزمن ، سرفه‌هاى خشك و اسهال‌هاى همراه با حالات تحريكى مىتواند مؤثر باشد . غده سيب زمينى اثر ضد اسكوربوت و نرم كننده دارد . به‌علاوه غذاى مفيد سالم و زود هضم است سيب زمينى تازه و رنده شده اثر تسكين دهنده سوختگيهاى سطحى بدن در استعمال خارج دارد ، مشروط بر آنكه مرتبا تعويض گردد . مسموميت : كليه قسمتهاى گياه مخصوصا ميوه آن داراى ماده سمى سولانين است .

--> ( 1 ) - راز گياهان شفابخش ، ص 97 - 107 .